وقتی تهران حسینیه شد | برپایی آیین‌های سنتی و پرشور تاسوعا و عاشورا در محله‌های پایتخت

شهروندی آنلاین: در چهارراه باستانی و فراموش نشدنی گلوبندیک، شعله خیمه های فروزان بعد از ظهر عاشورا بر دل مستضعفانی که در همبستگی با اسرای کربلا اشک می ریختند، آتش زد. کمی دورتر از تهران، در خیابان فردوس، صدای سنج و طبل با آیین سنتی و دردناک «جلمالی» مردم لرستان ساکن مرکز آمیخته شد و ارادت بی رنگی در چهره غبار آلود عزاداران جلوه گر بود.

صحن و تالار حرم شاه عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) در شهریری قبله تهران، مرکز آشوبگرانی بود که دستان خود را به سوی آسمان بلند می کردند و با گریه بر لبیک یا حسین علیه السلام ارادت خود را به خاندان پیامبر نشان می دادند.

عکاسان همشهری با استقرار در کانون های اصلی عزاداری پایتخت، جلوه های ناب شور و شعور حسینی و تنوع فرهنگی غم عشایر تهران را به تصویر کشیدند، تصاویری ماندگار از عزاداری در شهری که پس از گذشت قرن ها هنوز گرمای کربلا را شاداب و زنده نگه داشته است.

بعدازظهر روز عاشورا آسمان چهارراه گلوبندیک از شعله های خیمه ها سرخ شد. مراسم آتش زدن خیمه های کربلاییان ساکن تهران با نوای حزن انگیز تعزیه خوانان یادآور غروب غریب کربلا و طلوع بلای دشت نینوا بود.

صبح روز عاشورا بلوار بهشت ​​میزبان آیین باستانی و دردناک «جلامالی» بود. لرستانی های پایتخت با پوشاندن غبار عزا، ارادت خالصانه و بی دریغ خود را به سرور و سالار شهیدان به نمایش گذاشتند.

صحن حرم حضرت عبدالعظیم حسنی در روز عاشورا کانون محبت و اشک شد. انبوه مردم عزادار از هر سو وارد تهران شدند تا در جوار این بارگاه ملکوتی با سرور و سالار شهیدان تجدید میثاق کنند.

قلب تپنده اقتصاد تهران، غم بازار بزرگ در روز تاسوعا. در این روز دالان های باستانی این دالان تاریخی میزبان عزاداران زیادی بود که عزاداری و حزن حسینی را طنین انداز کردند.

در و دیوار حسینی 200 ساله سادات اخفی یکی از قدیمی ترین مهمانسرای پایتخت در روز تاسوعا طنین عزاداری دلدادگان حسینی را شنید. اصالت و سادگی از ویژگی های اصلی عزاداری در این مکان تاریخی است.

آسایشگاه تاریخی تجریش در شمال پایتخت همچون هر سال با برافراشته شدن علم‌ها و اجرای آیین‌های باستانی میزبان عزاداران حسینی بود. هر یک از کارهای این نمایش مذهبی روایتی زنده از مصائب کربلا است که اشک بینندگان را در می آورد.

با غروب خورشید در روز عاشورا، میدان انقلاب به محل تجمع مردم داغدار برای صرف شام تبدیل شد. شمع های روشن در دستان عزاداران زمزمه ای عجیب و تصویری از همدردی با اسرای دشت نینوا بود.